Ο στρατός δεν είναι κομματικό μαντρί ούτε προεκλογικό όργανο - Ένστολοι στην πορεία για το Πολυτεχνείο

Ένστολοι στην πορεία για το Πολυτεχνείο 

 Γράφει για την ΑΠΟΔΡΑΣΗ ο Γιάννης Μπινιάρης 

Είναι σοκαριστικό ότι σε μια χώρα που βασίζεται στη δημοκρατία και τη θεσμική ουδετερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, κάποιοι θεωρούν φυσιολογικό να βλέπουν στρατιώτες να ποζάρουν σε εκδηλώσεις πολιτικών κομμάτων. Πρόσφατα, η παρουσία ένστολων σε εκδηλώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ για το Πολυτεχνείο προκάλεσε ερωτήματα που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει. Και η απάντηση δεν είναι «μα ήταν για το Πολυτεχνείο»· η ουσία είναι ότι ο στρατός δεν μπορεί και δεν πρέπει να στηρίζει κόμματα και φυσικά δεν μπορεί να συμμετέχει σε κομματικές φιέστες.

Ένστολοι των ενόπλων δυνάμεων σε εκδήλωση του ΚΚΕ (ΚΝΕ οδηγητής)

Ας σκεφτούμε το εξής: αν οι ίδιοι ένστολοι είχαν εμφανιστεί σε εκδήλωση κάποιου "ακροδεξιού" ή εθνικιστικού κόμματος, ο σάλος θα ήταν τεράστιος. Η κοινωνία ξέρει καλά ότι η συμμετοχή στρατιωτών σε πολιτικά φόρουμ παραβιάζει τη θεσμική ουδετερότητα. Το πρόβλημα δεν είναι η ιστορική μνήμη, αλλά η υποψία πολιτικής στήριξης. Και η υποψία αυτή είναι αρκετή για να πλήξει την αξιοπιστία των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η ουδετερότητα του στρατού δεν είναι θέμα διακριτικότητας ή καλού τρόπου· είναι κανόνας επιβίωσης της δημοκρατίας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι εδώ για να υπερασπίζονται τη χώρα και τους πολίτες της, όχι για να γίνονται εργαλείο κομματικών μηνυμάτων. Κάθε εμφάνιση ένστολου σε κομματική εκδήλωση, έστω και στο όνομα της ιστορικής μνήμης, είναι θεσμικά και ηθικά απαράδεκτη.

Η εμπιστοσύνη των πολιτών στον στρατό δεν είναι αυτονόητη. Καθημερινά χτίζεται με την αίσθηση ότι οι ένστολοι στέκονται πάνω από κομματικές γραμμές. Κάθε παρέμβαση ή συμμετοχή που υπονοεί πολιτική προτίμηση διαλύει αυτήν την εμπιστοσύνη. Και αυτό δεν είναι απλά ηθικό ζήτημα· είναι θέμα επιβίωσης της ίδιας της θεσμικής υπόστασης του στρατού.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι ραχοκοκαλιά του κράτους και η ελπίδα του Έθνους. Δεν είναι ούτε μαντρί ούτε προεκλογικό όργανο κανενός κόμματος. Κάθε διαφορετική συμπεριφορά είναι επικίνδυνη, ανήθικη και υπονομεύει τη Δημοκρατία που οφείλουν να προστατεύουν. Η ιστορία τους διδάσκει, η κοινωνία απαιτεί, η ηθική επιβάλλει: στρατιωτικοί και κόμματα δεν πάνε μαζί. Ποτέ.